De zeeverkenners is de groep voor kinderen van 10 t/m 15 jaar.
Op de zaterdagen hebben we opkomst, dit is van half 2 tot half 5.
Zeilen is de belangerijkste activiteit, dit gebeurt in de Lelievletten.

Per bak(boot) is er een boots(de baas en meestal de oudste), een kwartier(die is verantwoordelijk voor de materialen) en bootsmaatjes/hoosmaatjes(de rest van de kinderen in de boot). De boots en kwartier geven hun kennis door aan de andere, jongere kinderen.

Heb je nog vragen of wil je misschien een keer een opkomst komen kijken mail dan even: zeeverkennerszutphen@gmail.com

 

Indruk van een opkomst door Cazimir Boon

De zeeverkenners is een scoutinggroep, maar niet zomaar een scoutinggroep, want het zijn de ruigste, stoerste en beste scouts, maar dan voor op het water. Iedere zaterdag is het weer raak bij de zeeverkenners van Zutphen. Je raadt het waarschijnlijk al; ik zit bij dit zootje ongeregeld, waar jong en oud met elkaar omgaat.

Na een tijdje door de stad te hebben gefietst, kom ik bij het moederschip van de zeeverkenners aan.
Eenmaal aangekomen zet je je fiets tegen de blauwe container, waar heel groot Nautilus op  staat. Overstappen aan boord en de pret kan beginnen.
De vletjes optuigen is altijd een vervelend klusje aan het begin van de opkomst. Maar samen lukt het altijd weer.

Alle hens aan dek? Trossen los!

Om naar het meer te komen moeten we eerst door een kanaaltje. Omdat de wind 19 van de 20 keer van voren komt, moeten we opkruisen (je kunt niet tegen de wind in zeilen). Langs de boot met de papegaai, langs de boot die bijna ten onder gaat aan het gewicht van de spullen die erop liggen en langs de boot die gebruikt wordt als oefenruimte voor een band.

Op het meer waait het altijd nog harder dan in de haven en in het kanaaltje. We maken hoge golven met schuimkoppen, ze rollen voort over het troebele water en glijden uiteindelijk over de oever, waar ze hun lading schuim afzetten. Op het meer zeilen we zo een tijdje rond. Als we er genoeg van hebben, zeilen we naar de kant en maken we een vuurtje waar we dan gezellig omheen gaan zitten. De tijd vliegt altijd voorbij, we gaan weer een paar rondjes zeilen, en dan is het tijd om terug te gaan.

Voor de wind kunnen we het kanaaltje uit zeilen, omdat we de wind nu in de rug hebben. Als we de haven binnenkomen, laten we het grootzeil zakken, zodat we rustig aankomen bij de steiger. Ook de fok gaat naar beneden en het laatste stukje word gewrikt.

Eenmaal teruggekomen doeken we de zeilen op en de boot wordt dan stevig vastgelegd. Iemand ruimt de zwemvesten op en dan kunnen we naar huis…

Dit was één van mijn geweldige zaterdagen bij de zeeverkenners.